بیست سال از کابوس دیوانهواری که زامبی های رزیدنت اویل ۲ برایمان ساختند میگذرد. این غیبت طولانی کاری کرد که فکر کنیم دیگر خبری از این موجودات لعنتی نیست اما آنها برگشتند. البته این یک بازگشت معمولی و پیش پا افتاده نبود و حالا در بازسازی رزیدنت اویل ۲ زامبیهایی داریم که نمیشود به راحتی با آنها سرشاخ شد.
زامبیهای رزیدنت اویل ۲، جدای از اینکه تعدادشان کم نیست انگار طوری طراحی شدهاند که قرار نیست به این راحتیها با فرو رفتن یکی دو گلوله ناقابل در جمجمهشان غزل خداحافظی را بخوانند. نه، آنها آنقدر زنده میشوند تا دیگر هیچ گلولهای برای گذاشتن در خشاب سلاح کمریتان نداشته باشید.
به بیان دیگر، هیچ تضمینی وجود ندارد که پس از افتادن یک زامبی روی زمین دیگر از جایش بلند نشود. با این حال با کمی دقت، پس از مدتی میفهمید که جسد کدام یک از زامبیهای رزیدنت اویل ۲ بیآزارند و کدام یک بلای جان. اما اگر در حال تجربه بازی هستید و هنوز نتوانستهاید الگویی برای تشخیص زامبیهای مرده از زنده پیدا کنید، حتما ادامه این متن را با دقت بخوانید.
سیستم بقای رزیدنت اویل ۲، آنقدر ماهرانه و درست طراحی شده تا حین تجربه بازی، شما واقعا احساس کنید یک بازمانده تنها هستید که در میان مردگانی متحرک گیر افتاده. در بازی گلوله به صورت فیزیکی به ندرت یافت میشود و همین موضوع کاری میکند که قدر مهماتتان را بیشتر بدانید. به بیان دیگر هر گلولهای که در بازی هدر میرود مهم و با ارزش است و اگر حواستان به شلیکهایتان نباشد بازی به فجیعترین شکل ممکن مجازاتتان میکند.
از این رو، برای اینکه بفهمید یک زامبی مرده است یا زنده، درست نیست که به سمت جسدشان شلیک کنید. به جای این کار، از چاقوی خود استفاده کنید و با وارد کردن یک ضربه، ببینید که آن زامبی پیش رویتان از جایش بلند میشود یا نه. اگر شاهد هیچ تغییر وضعیتی نبودید، با خیال راحت از کنار آن جسد بی جان بگذارید و دیگر میتوانید مطمئن باشید که در مسیر بازگشت شاهد زنده بودن آن نمیشوید.
قطعا دیگر همه این را میدانیم که یک زامبی وقتی بیآزار است که دیگر سری روی تنش وجود نداشته باشد. البته این قضیه به ندرت در بازسازی رزیدنت اویل ۲ اتفاق میافتد اما زمانی که سر یک زامبی پس از اصابت گلوله متلاشی شود، دیگر میتوان مطمئن بود که خبری از بازگشت دوبارهاش نیست. چندین و چند راه مختلف هم برای متلاشی کردن سر یک زامبی وجود دارد: